Hieronder volgt ons reisverslag van ons reisje naar DLRP. De deelnemers waren JelleVv (Jelle), Dr. Lopio (Matthijs), Themepark Maniak (Michel) en Sopje (Sebastiaan). Omdat het feit van ’s morgens vroeg vertrekken en dan gelijk de eerste dag DLRP ons niet aantrok omdat dat veel te vermoeiend is, zijn we al op 1 januari vertrokken, vandaar dat het verslag ook op deze dag begint.
Woensdag 1 januari Vandaag gaat het eindelijk weer eens gebeuren. Eindelijk weer naar DLRP. Rond kwart voor 2 vertrokken richting Volendam, waar Jelle opgehaald gaat worden, dan naar Hoofddorp waar Michel staat te wachten en daarna naar Huizen, waar Matthijs aan ons clubje wordt toegevoegd. En dan op weg naar DLRP. Onderweg gestopt bij een AC-restaurant waar het eten wel heel erg duur is en de vla die je daar in een bakje krijgt, zo dik is dat het in het bakje blijft als je het bakje op de kop houdt. Achteraf blijkt de vla gewoon mousse te zijn, rare mensen die Brabanders.

Maar goed we rijden weer verder via België naar Frankrijk, waar we via de tolweg DLRP hopen te bereiken. Aan het einde van de tolweg wacht een stuk brede weg, waar je maar even snel het poortje die je moet hebben als “Card de Credit” houder, moet zien te vinden. Lukte niet en dus maar gewoon cash betaald. Rond 0.00 uur arriveren we bij het F1-hotel in Collegien, waar we de komende 4 nachten zullen overnachten. En dat we hier nog heel wat zullen beleven, kunnen we op dat moment nog niet bevroeden. Ze hebben hier een machine die je kamers bekend maakt, maar dat op een wel zeer agressieve manier doet. Hij schiet het bonnetje met zo’n kracht uit zijn sleuf dat je wel heel snel moet zijn, om hem op te vangen, voor het op de grond valt.
We krijgen kamer 324 en 325 toebedeelt, welke schuin tegenover elkaar liggen. Eerst de eerste groepsfoto gemaakt

En daarna proberen te gaan slapen. Michel en Matthijs hebben de ene kamer en Jelle en Sebastiaan de andere. Als je om 4.00 nog niet slaapt, ga je maar naar het journaal kijken. De helft wordt niet begrepen en daarna komt het weerbericht. Een iets oudere man vertelt dat het morgen 15 graden zal worden, overmorgen 8 graden en de dag daarna…. Hij haalt zijn schouders op en schudt zijn hoofd heen en weer, wat dat betekend merken we 2 dagen later pas. Zo rond half 5 vallen we eindelijk in slaap.
Donderdag 2 januari Lekker hoor wekkers. Ze gaan af wanneer je het niet wilt en niet af als je het wel wilt. We wilden rond half 9 vertrekken richting DLRP, maar we worden dus om 5 voor halfnegen ruw uit onze slaap gewekt door gebons op de deur. Ongeveer 10 minuten later zitten we in de auto richting DLRP. En dat is best makkelijk te vinden, als je maar weet welke afslag je op de rotonde moet hebben. En dat wisten we even niet en we hebben dus 8 keer de rotonde rond gereden voor we erachter waren welke afslag we moesten hebben.
Maar we komen eindelijk bij de parkeerplaats.

Na de € 8,= betaald te hebben, parkeren we de auto op parkeerplaats A2, dus zo druk was het op dat moment nog niet in het park. We ruilen de in Nederland gehaalde tickets bij een zeer vrolijke kassier in voor de tickets die je in het park kunt gebruiken. En dan betreden we eindelijk het park waar we zo naar hebben uitgekeken. Vandaag staat de Magic Kingdom op het programma. Onder het versierde station door

langs de kerstboom en via Mainstreet U.S.A. die nu “versierd” is met bogen, lopen we richting het kasteel

en dan naar Discoveryland met als doel ST.


Maar eerst nog een Fast Pass halen voor SM.
Na ST lopen we naar HISTA en na weer op onze normale lengte terug gebracht te zijn, gaan we naar SM.

Tijdens het wachten in de rij, lopen Frank, Rollie en Roel langs. We praten wat en duiken dan alsnog SM in. Hier genieten we van de soepelste rit in SM, die we deze paar dagen zullen beleven.

We lopen via Fantasyland waar we vandaag alleen Peter Pan doen en voor de rest alleen maar rondkijken.


Zo zien we hier onder andere voor het eerst het Kerstdorpje van Belle en het Beest.

Hier zien we ook de show van IASM die er wordt opgevoerd als het weer een kwartier later is geworden.

We spurten naar Adventureland om IJ te gaan doen.


De wachttijden bedragen door het hele park niet echt veel, de drukte valt vandaag heel erg mee. Dit werd mede geholpen door het feit dat het ’s ochtends regent. Zo kunnen we voor het eerst deze trip ook snel van deze baan genieten.
En de dag is niet compleet als we ook niet BTM hebben gedaan en dat wordt dan ook ons volgend doel. Dus op naar Frontierland

Hier staat toch een flinke rij voor, dus dan maar Fast Passes halen en door naar PM.


Deze darkride is en blijft echt fantastisch. Natuurlijk vanwege de muziek en de CM’s die vooral bij deze attractie de (macabere) sfeer er in proberen te houden.
Hierna toch BTM gedaan



en dan komt het onvoorwaardelijke moment dat je toch aardige trek begint te krijgen en we besluiten om in de Cowboy Cookout Barbecue wat te gaan eten. Het worden kippenpoten met friet en drinken.


Als we uit de Cookout komen is het al aardig donker geworden, maar wel droog en er is een flinke wind opgestoken. Dus met flinke wind toch de boom in. La Cabane des Robinson wel te verstaan. Het is een heel rare gewaarwording als je boven in die boom staat en het om je heen stormt en jij daar staat en de blaadjes wijken geen centimeter.

Door de wind was ook een van de hangmatten die daar bovenin hangt los geslagen, maar voor de rest geen echte wind/stormschade gezien.
Als we weer beneden zijn, gaan we nog een keer naar SM, welk gevoel al gelijk een stuk minder fijn is.
We zien ook het vuurwerk vanuit Discoveryland
en als dat afgelopen is, wringen we ons tussen de mensen richting de uitgang.


Om de sfeer een beetje te verhogen, staan er aan het einde van Mainstreet U.S.A. twee sneeuwmachines op de daken, die een schuim spuiten wat sneeuw moet voorstellen, maar heel erg kokos-achtig ruikt, maar absoluut niet lekker smaakt.

Gelukkig is de terugweg niet zo moeilijk te vinden als de heenweg en zo rond half 9 zijn we weer in het hotel, één probleem we komen de kamers niet in, want de code is inactief geworden. Dit geregeld met de eigenaar en dan naar de kamers om even na te praten en daarna te gaan slapen, want morgen wordt weer een drukke dag vol nieuwe indrukken.
Vrijdag 3 januari De dag begon vandaag ook weer vreemd. We komen erachter dat als we de deur van onze kamer dicht doen, we niet meer onze kamer in kunnen. Dit tijdens het ontbijt proberen uit te leggen aan de eigenaar. Het duurt even maar hij loopt toch maar mee, naar onze kamers. Met dit als resultaat. In de kastjes waar je de kamer mee opent, zit een normale batterij en die was dus leeg. Hebben wij weer.


Hij verzekert dat we vanavond gewoon onze kamer weer in kunnen en we vertrekken voor de tweede dag naar DLRP.
We mogen vandaag op parkeerplaats A5 parkeren en we zijn een half uur later dan gisteren, dus vandaag is het ook niet echt druk in het park. Vandaag staat eerst een bezoek aan de WDS op het programma en als we het daar hebben gezien, gaan we naar het Magic Kingdom.

Aangezien er hier in de WDS naar verhouding weinig te doen is, is het hier ook lekker rustig. De regen die er valt, wil natuurlijk ook wel helpen om het lekker rustig te houden hier. Ons eerste doel hier is natuurlijk RnRC.




Die baan is echt vet kickûh. Wow, we zijn er snel van overtuigd dit mogen ze in SFH ook doen met S:tR. De geur die er in die hal hangt van de rook waar de trein doorheen klieft, is zo lekker. De treintjes zijn lekker om in te zitten, de onride-muziek is natuurlijk ook niet te versmaden.
Wanneer die uitvalt is de baan ook gelijk een stuk minder leuk. Na 3 ritjes gaan we naar de volgende attractie.
Dat is de stuntshow, welke voor mij boven verwachting leuk en verrassend is.



Ik heb zo min mogelijk proberen te lezen over WDS zodat ik er met een blanke ziel naar toe kan. Nog geen vooroordelen hebben, is ook wel eens lekker. Na deze stuntshow was het tijd voor Armageddon.

Voor deze attractie heb ik maar twee woorden over; supersaai en langdradig (zijn er eigenlijk drie). De voorshow is verreweg het leukste, daarna begint een slaapmoment.
Na helemaal uitgerust te zijn, duiken we Cinémagique in en dat bevalt toch wel heel goed.

Ik vond het een leuke show met verrassende momenten. Al weet ik niet of het de tweede keer ook zo leuk is, omdat je de gimmicks al kent. Als we eruit komen is het tijd voor een paar foto’s




en dan op naar de Studio Tram Tour. We gaan in de rij staan voor Engels/Frans, want daar heb je de beste zitplaatsen, maar we komen uiteindelijk in het Duits/Spaanse bakje terecht. Maar een uitleg van Nastassja Kinski is ook niet weg natuurlijk.

Onze chauffeur houdt erg van racen, want we vliegen werkelijk alle decorstukken voorbij. En waar ik het meest naar uit kijk en waar we ook stoppen (het kledingmagazijn), valt hetgeen je ziet bijster tegen. Deze attractie wil ik graag nog eens overdoen, maar dan wel wat rustiger.
Natuurlijk doen we ook de Television Production Tour, want na afloop staat daar:
CyberSpace Mountain.


Deze attractie is heel leuk om te doen. Eerst op een touchscreen de baan maken en daarna hem zelf berijden. Onze baan kwam tot factor 3, dit betekend dat gemiddeld 3 van de 5 personen misselijk wordt. We hadden het geluk dat de CM die er bij stond onze baan naar factor 5 wilde omzetten. En dus hebben Jelle en Sebastiaan de baan met factor 5 bereden en dat is toch best wel heftig op zijn tijd. Aangezien de verdere exacte volgorde me even ontschoten is, kan het zijn dat het nu door de war gaat. We hebben Animagique gedaan, welke ook heel leuk is, als je maar een beetje in het midden zit, want aan de zijkant kun je iets te veel van de trucs zien. Ook wel leuk op zijn tijd, maar voor de eerste keer is het wel jammer. Ook de Flying Carpets over Agrabah zijn zelfs leuk om te doen, maar het ritje duurt wel wat kort jammer genoeg. En bij “Art of Disney Animation”, is het soms best moeilijk te verstaan, zelfs met de nasychronisatie.



Zo rond een uur of zes als het park gaat sluiten vertrekken we nog even voor een paar uurtjes naar het Magic Kingdom.

Alwaar we nog even van de PotC genieten, dit blijft echt een fantastische ride. Als het park dicht gaat om 20.00 gaan we Disney Village nog even in, maar daar is het tamelijk druk en dus gaan we weer op tijd naar het hotel terug. Conclusie van deze dag is dat WDS best nog wel meevalt. Oké je kunt je er geen hele dag vermaken, daarvoor is er te weinig te doen, maar voor een dikke halve dag is er zeker wel vermaak te vinden.

Zaterdag 4 januari Dit wordt vandaag de dag van de echte Kerstsfeer. We beginnen de dag in de Magic Kingdom, waar al snel de eerste natte sneeuw begint te vallen. We denken snel foto’s maken voordat de sneeuw weer verdwenen is. Maar dat pakte wel even anders uit.
We gaan vandaag de attracties doen die we nog niet hebben gedaan of nog een keer willen doen. Dus eerst naar Sneeuwwitje (Blanc Neige et les Sept Nains),


daarna Pinocchio.
Deze zijn voor mij zelfs helemaal nieuw, ik heb ze in al die jaren nog nooit bezocht. Vooral Sneeuwwitje vind ik erg mooi. Hierna is het toch weer tijd voor PM

en BTM.

En de natte sneeuw blijft maar vallen en wordt steeds vaster van vorm.

In de wachtrij, moet je ook warm blijvenWe willen even wat warmer worden en besluiten om RnRC maar weer met een bezoekje te vereren. We lopen dus het park uit langs het Disney Hotel

Het gaat steeds harder sneeuwen en we lopen na een tijdje door een echt dik pak sneeuw.

In de wachtrij van de RnRC komen we nog een bekende tegen.

Wat ons dan pas opvalt is dat RnRC is uitgerust met een invalidenwagentje. Deze is iets ruimer, heeft een handvat en een deurtje.

We zijn weer opgewarmd en gaan weer terug naar de Magic Kingdom om daar nog van de laatste uurtjes van onze reis te genieten.

Jelle wilde alvast oefenen voor als hij zijn rijbewijs heeft gehaald en dus lopen we even langs Autopia

en daarna toch maar weer SM, die zijn afkorting nu toch echt wel waar maakt.


Die baan doe ik voorlopig niet meer. [op het moment dat ik dit schrijf, bijna een week nadien, zitten er nog blauwe plekken op mijn knieën].
We gaan voor de rest vandaag lekker veel binnenattracties doen, dus we gaan naar de draak onder het kasteel (La Tanière du Dragon),

nog maar eens een keer PotC


en maar weer lopen, om toch maar in ieder geval warm te blijven. Op de paden in DLRP en tussen de twee parken in wordt jammer genoeg niet gestrooid wat soms tot gevaarlijke valpartijen leidt.
Om weer helemaal warm te worden, gaan we in een restaurantje zitten en wat gebeurt er als je suiker en een beker op je tafel hebt staan;

Na nog eenmaal het vuurwerk bekeken te hebben, wederom vanuit Discoveryland overigens, omdat we te laat waren, zijn we weer naar het Disney Village gegaan en hebben daar de laatste souvenirs gekocht.

En toen moesten we rond 21.00 uur er toch aan geloven. We moesten weer terug naar het hotel om daar de laatste nacht door te brengen. Maar eerst nog even de auto uitgraven. Alle deuren waren lichtelijk vastgevroren en dus konden we alleen via de kofferklep naar binnen en dan heel rustig de deur van binnenuit openen.

Als we zelfs dat probleem hebben overwonnen kunnen we weliswaar rustig rijdend, want ook op de parkeerplaats is het spekglad, weer naar ons hotel. Na de laatste groepsfoto

werd het toch echt tijd om te gaan slapen en zo was ook de laatste nacht in de buurt van DLRP een feit.
Zondag 5 januariVandaag voor de verandering, maar weer eens verslapen. We worden om half 11 wakker en aangezien het ontbijt in het hotel maar tot half 10 genoten kan worden, vandaag geen ontbijt in het hotel. Rond 11 uur proppen we alles in de auto en gaan weer richting Nederland (niet alles kon achterin, de gehele terugweg hebben Jelle en Michel omstebeurt een lijst op hun schoot gehouden, complimenten heren). Zodra we het eerste tankstation met wegrestaurant tegenkomen zijn we gestopt om de auto vol te gooien en zelf maar te gaan brunchen, het is namelijk al 12.00 uur. Hierna in een ruk door richting België. Deze keer kunnen we het poortje voor de “Card de Credit” wel vinden en zijn we dus sneller door het poortje heen dan op de heenweg. Via België gaan we naar Nederland, waar Jelle in Utrecht afgezet wordt, Matthijs weer in Huizen en Michel weer in Hoofddorp. En dan kan ik ook naar huis, waar me weer een drukke werkweek wacht. En zo kwam ook aan dit avontuur een einde.
Het is jammer genoeg weer voorbij, maar ik ben van plan zulke reisjes vaker te gaan maken. Dus wie weet kom ik jouw nog wel eens ergens tegen.